Co dzieje się z Twoim ciałem, gdy przez 30 dni pijesz wodę z miedzi? Sprawdziliśmy to dzień po dniu

Przed snem nalewasz zwykłą wodę – z kranu albo z filtra – do miedzianej butelki. Zakręcasz. Odstawiasz przy łóżku. Koniec.

Przez następne 8 godzin, kiedy śpisz, woda ma bezpośredni kontakt z miedzią. To właśnie wtedy dzieje się cała „praca”. Ty nie musisz robić nic.

Rano, zanim cokolwiek zjesz, wypijasz pierwszą szklankę. Resztę zabierasz ze sobą na cały dzień.

Już pierwszej nocy do wody zaczynają uwalniać się jony miedzi. Naukowcy nazywają to efektem oligodynamicznym – naturalną, antybakteryjną siłą miedzi, która niszczy bakterie przy samym kontakcie.

To nie legenda. W badaniu opublikowanym w Journal of Health, Population and Nutrition wodę skażoną groźnymi bakteriami, m.in. E. coli i Salmonellą, przechowywano w miedzianych naczyniach. Po 16 godzinach – mniej więcej jednej nocy – bakterii nie dało się już wykryć.

Szkodliwe bakterie w jelitach, do których nie dotrze żaden filtr, trafiają na coś, z czym nie wygrają. A stan zapalny, który od miesięcy wysysał z Ciebie energię, napotyka coś, czego nie jest w stanie przetrwać.

Twoje jelita to dom dla bilionów bakterii. Kiedy szkodliwe zaczynają przeważać, czujesz to od razu: wzdęcia po każdym posiłku, ciężkość, gazy, brzuch, który wieczorem jest o dwa rozmiary większy niż rano.

Jony miedzi eliminują te szkodliwe, a flora jelitowa zaczyna wracać do równowagi. Około 3. dnia wiele osób zauważa pierwszą zmianę: po obiedzie nie trzeba już rozpinać guzika spodni.

Brzuch przestaje „grać”. Posiłek przestaje być karą.

Przewlekły stan zapalny lubi osiadać w stawach. Poranna sztywność. Kolana, które bolą przy wstawaniu z krzesła. Schody, które trzeba „planować”.

Miedź to pierwiastek, bez którego organizm nie zbuduje kolagenu i elastyny: napędza enzym (oksydazę lizylową), który spaja tkankę łączną w stawach i ścięgnach. Jest też sercem jednego z najważniejszych przeciwutleniaczy w ciele – dysmutazy ponadtlenkowej, która neutralizuje wolne rodniki napędzające stan zapalny.

Około 7. dnia przewlekły stan zapalny stawów zaczyna się zmniejszać. Wstajesz z łóżka bez „rozruszania się”. Schody, które wymagały planowania, znów są po prostu schodami.

Miedź uczestniczy w produkcji energii w każdej komórce – bez niej mitochondria nie domkną ostatniego etapu „spalania”. Jest też potrzebna do wytwarzania noradrenaliny, neuroprzekaźnika, który odpowiada za koncentrację i czujność.

Kiedy organizm nie walczy już z ukrytym stanem zapalnym, układ nerwowy wreszcie odpoczywa. Około 14. dnia wiele osób mówi to samo: „Pierwszy raz od dawna przesypiam całą noc”.

A rano głowa jest jasna. Bez trzeciej kawy. Bez czytania tego samego zdania pięć razy.

Po miesiącu efekty się sumują. Jelita w równowadze. Stawy lżejsze. Sen głęboki. Głowa jasna.

Przewlekły stan zapalny jest znacznie zredukowany – a razem z nim wraca to, czego od dawna brakowało: energia, która starcza do wieczora. Poruszasz się bez zastanowienia. Wchodzisz po schodach, nie licząc stopni. Jesz, nie bojąc się tego, co będzie potem.

Wszystko dzięki 10 sekundom wieczorem i jednej szklance rano.

Tu jest haczyk, o którym sprzedawcy wolą milczeć. Wszystko, co opisaliśmy wyżej, działa tylko wtedy, gdy woda ma bezpośredni kontakt z czystą miedzią. Bez tego nie ma jonów miedzi – i nie ma efektu oligodynamicznego.

Tymczasem 94% „miedzianych” butelek w internecie ma w środku lakier, plastikową wkładkę albo powłokę, przez którą woda w ogóle nie dotyka miedzi. Na zdjęciu wyglądają identycznie. I nie robią absolutnie nic.

Butelki Essanova™ są ręcznie kute przez rzemieślników, których kunszt został uznany przez UNESCO. Dlatego każda ma swój niepowtarzalny, młotkowany wzór.

Miedź: 99,88% czystości, potwierdzone certyfikatem laboratorium SGS. Bez powłoki. Bez lakieru. Bez kompromisów. Woda dotyka miedzi bezpośrednio – dokładnie tak, jak wymaga tego efekt oligodynamiczny.

Do tego szczelna zakrętka z uszczelką, która nie przecieka w torbie, i zestaw, w którym trzecia butelka oraz miedziany kubek do porannego rytuału są gratis.